از مدرسه تا خیابان، ایستادگی دانش آموزان در صفوف اعتراضات و ادامه جنبش دانش آموزی
اعتراضات انقلابی دیماه ۱۴۰۴ با حضور گسترده و پرشور مردم و جوانان در سراسر ایران، به یکی از نقاط عطف مبارزه علیه جمهوری اسلامی بدل شد و بازتابی وسیع در سطح جهانی یافته است. در این میان، حضور دانشآموزان در صف مقدم اعتراضات، همانند اعتراضات خیابانی انقلاب زن زندگی آزادی در سال ۱۴۰۱، بار دیگر نقش تعیینکنندهی این نسل را برجسته کرده است؛ حضوری که حکومت با کشتار، سرکوب و بازداشت گستردهی دانشآموزان و جوانان زیر ۱۸ سال به آن پاسخ داد.
جنبش دانشآموزی امروز بیش از هر زمان دیگری با جنبش معلمان پیوند خورده است. معلمان دادخواه و انقلابی اکنون با کارزارهایی چون #نیمکتهای_خالی، یاد دانشآموزان جانباخته را زنده نگه داشته و کلاسهای خالی از دانشآموز را به سندی از جنایت حکومت تبدیل کردهاند. این همسویی جنبشها، بستر گسترش مبارزه در مدرسه و جامعه را بیش از پیش فراهم کرده است.
تداوم این مبارزه در مدارس، از طریق سازماندهی اعتراضات و اعتصابات دانشآموزی و به تعطیلی کشاندن مدارس، گامی ضروری در مسیر پیشروی بعدیست. دادخواهی از کشتهشدگان، زنده نگه داشتن نام آنان در کلاسهای درس، دیوارهای شهر و اشکال مختلف اعتراض، بخشی جداییناپذیر از این مرحله از مبارزه است.
ما این مسیر را در پیوند با اعتصابات سراسری بعنوان مراحل بعدی ادامه میدهیم؛ از دانشآموزان و معلمان تا کسبه، بازاریان و کارگران صنایع بزرگ. با گسترش همزمان اعتراضات و اعتصابات، جامعه یک گام دیگر به جلو برمیدارد و در فاز بعدی انقلاب، جمهوری اسلامی را به زانو درخواهیم آورد؛ همزمان با تلاش فعال برای حاشیهایتر کردن این حکومت و ضربه زدن به وجههی بینالمللی آن.
جمهوری اسلامی نابود باید گردد
زن زندگی آزادی
