اطلاعیه تشکل انقلاب زنانه؛ روز جهانی «نه به حجاب اجباری» نقطهعطفی در اولین انقلاب زنانهٔ تاریخ بشریت
ششم دی ۱۴۰۴، بهمثابه یک نقطهعطف تاریخی در سیر اولین انقلاب زنانهٔ تاریخ بشریت، در شرایطی فرا رسید که جامعهٔ ایران با رهبری زنان یک واقعیت را با صدای بلند زندگی میکند: حجاب اجباری شکست خورده است. نه در شعار و تحلیل، بلکه در خیابان، دانشگاه، محل کار، زیست روزمرهٔ مردم و حتی در زندان. آنچه امروز جریان دارد، تثبیت یکی از مهمترین دستاوردهای انقلاب زن، زندگی، آزادی است؛ دستاوردی که در برابر گلوله و زندان، شلاق و اعدام، لایحه و قانون و فرمان، با نیروی جامعه محافظت شده است.
هشت سال پس از اقدام انقلابی و تاریخی ویدا موحد در خیابان انقلاب، «نه به حجاب اجباری» از یک کنش شجاعانه و کارزار جمعی به یک نظم اجتماعی جدید بدل شده است؛ نظمی که زنان جسور و جامعهٔ معترض، با پشتوانه بیش از چهار دهه مبارزهٔ نفسگیر، آن را ساختهاند و جمهوری اسلامی با تمام دستگاه سرکوبش از بازگرداندنش ناتوان مانده است.
روز ۲۷ دسامبر که به روز جهانی حجاب اجباری نام گرفت و حتی الهام بخش زنان مبارز در کشورهای اسلامزده در خاورمیانه شد، نشان داد ویدا موحد تنها حجاب از سر برنداشت؛ او فرمان اطاعت را شکست. حجاب را ــ بهعنوان سند بردگی زن و ستون ایدئولوژیک حکومت اسلامی ــ بر سر چوب کرد و نشان داد که این نظام از همانجا، از بدن زن، آغاز به فروپاشی میکند. همان حجابی که ویدا موحد بر سر چوب کرد، در انقلاب زن، زندگی، آزادی بهدست نیکا شاکرمی به آتش کشیده شد؛ پیوندی زنده میان آغاز و تداوم این انقلاب. «دختران خیابان انقلاب» آغاز فروریختن خاکریزی بود که جمهوری اسلامی خود دریافته بود: اگر فرو بریزد، همهچیز فرو خواهد ریخت. این کنش، نه اعتراضی منفرد، بلکه یکی از لحظات تعیین کننده انقلابی است که از هشت مارس ۵۷ علیه فرمان حجاب اجباری آغاز شد و امروز با شعار «زن، زندگی، آزادی» بهدرستی «اولین انقلاب زنانهٔ تاریخ بشریت» نام گرفته است.
امروز، پس از سالها مبارزهٔ بیوقفه، زنان و جامعهٔ ایران این خاکریز را عملاً درهم شکستهاند. بیحجابی سراسری تثبیت شده است؛ نه به لطف قانون، بلکه به نیروی انقلابی زنان. نه با اجازهٔ حکومت، بلکه علیه آن.
سرکوبهای گسترده پس از جنگ ۱۲روزه، فضای امنیتی، فرمانهای خامنهای، و تقلای مذبوحانهٔ مجلس و دستگاه قضایی برای اجرای قانون «حجاب و عفاف» و پروژههای موسوم به «کار فرهنگی»، هیچیک نتوانسته این واقعیت را تغییر دهد. این تلاشها نه نشانهٔ اقتدار، بلکه سند هراساند. حکومتی که برای حفظ یک «حجاب» به شلاق، زندان و پروندهسازی متوسل میشود، پیشاپیش شکست خورده است.
تشکل انقلاب زنانه با صراحت اعلام میکند: حجاب یک پوشش نیست؛ عصارهٔ ایدئولوژی اسلام سیاسی، نماد آپارتاید جنسیتی و ابزار کنترل بدن زن و از آنجا، ابزار تسلط بر کل جامعه است. رژیمی که با حجاب اجباری به قدرت رسید، امروز با فروپاشی این نماد، وارد مرحلهٔ پایانی حیات خود شده است. سقوط حجاب، سقوط نظام اسلامی است؛ و این روند بازگشتپذیر نخواهد بود.
در هفتمین سالگرد حرکت تاریخی ویدا موحد، بر حفظ، تعمیق و گسترش بیحجابی سراسری ــ بهعنوان خطشکن جنبش سرنگونی ــ تأکید میکنیم. ما درود میفرستیم به زنانی که از هشت مارس ۵۷ تا امروز ایستادند و نشان دادند آزادی نه خواهش است و نه امتیاز؛ حق است و فقط با مبارزه گرفته میشود.
در این روز، یاد تمامی زنانی را زنده نگه میداریم که با جان خود این مسیر را روشن کردند:
ژینا مهسا، نیکا، سارینا، حدیث، دنیا، یلدا، آیدا، ندا و هزاران زن و انسان آزادیخواه دیگر. نامهایشان حافظهٔ زندهٔ این انقلاب است.
امروز، جامعهٔ ایران بیش از هر زمان دیگری به لحظهٔ تعیینتکلیف نهایی نزدیک است؛ لحظهای که ششم دی و «نه به حجاب اجباری» آن را بهعنوان نقطهعطفی تعیینکننده در اولین انقلاب زنانهٔ تاریخ معاصر ثبت کرده است. انقلاب زن، زندگی، آزادی نه فروکش کرده، نه مهار شده و نه بازگشتپذیر است؛ و با تکیه بر نیروی پیشران زنان و همراهی جامعه، تا سرنگونی رژیم آپارتاید جنسیتی اسلامی پیش خواهد رفت.
نابود باد رژیم ضدزن اسلامی
پیروز باد انقلاب زن، زندگی، آزادی
تشکل انقلاب زنانه
۷ دی ۱۴۰۴ – ۲۷ دسامبر ۲۰۲۵
